Elektrikli Araç Şarj İstasyonu (AC) Kurulum Rehberi

Kullanım profilinize bağlı. 3,7 kW (16 A monofaze): günlük kısa mesafe kullanımı; gece boyunca yeterli enerji verir, tesisat gereksinimi en düşüktür. 7,4 kW (32 A monofaze): çoğu konut için ideal denge — bir gecede batarya büyük ölçüde dolar ve monofaze bağlantı yeterlidir. 11 kW (16 A trifaze) ve 22 kW (32 A trifaze): trifaze bağlantı gerektirir; yüksek günlük kilometre, ikinci araç veya hızlı doldurma ihtiyacı varsa anlamlıdır. Dikkat: aracın kendi AC şarj ünitesinin sınırı da belirleyicidir — aracınız 7,4 kW alıyorsa 22 kW'lık üniteden yine 7,4 kW alırsınız.

B tipi. Bu, kurulumun en kritik ve en çok atlanan noktasıdır. Şarj üniteleri ve araç içi şarj elektroniği, arıza durumunda düz (kesintisiz) doğru akım bileşeni içeren bir kaçak üretebilir. Yaygın kullanılan A tipi röle bu bileşeni göremez ve daha kötüsü, bu DC bileşen A tipi rölenin çekirdeğini doyurarak onu alternatif kaçağa karşı da körleştirebilir. Bu yüzden EV şarj devresinde ya B tipi röle kullanılır ya da ünitenin içinde DC kaçak algılama (RDC-DD) bulunduğu üretici belgesiyle doğrulanır. Ayrıntı: kaçak akım rölesi seçimi.

Acil durumlarda ve kısa süreli olarak mümkündür (araçla gelen kablo bunun içindir), ancak kalıcı çözüm olarak uygun değildir. Sebebi şu: şarj, evin en uzun süre sabit ve yüksek akım çeken yüküdür — saatlerce 10-16 A çeker. Standart bir priz ve priz devresi, bu kadar uzun süreli sürekli yük için tasarlanmamıştır; priz kontakları ısınır, klemens gevşer ve zamanla yanar. Ayrıca priz devresi genelde diğer yüklerle paylaşılır ve koruma tipi (A tipi röle) EV için yetersizdir. Doğru çözüm: ayrı devre + uygun kesit + B tipi koruma + duvar tipi şarj ünitesi.

Teknik iş öncesinde iki şeyin çözülmesi gerekir. (1) Yönetim onayı: Ortak alanda (otopark) yapılacak tesisat için site/apartman yönetiminin kararı gerekir; kablo güzergâhı, sayaç düzeni ve ödeme yöntemi bu kararda tanımlanmalıdır. (2) Altyapı kapasitesi: Binanın mevcut abone gücü ve kolon hattı, eklenecek şarj yükünü kaldırabiliyor mu? Birden fazla dairenin şarj istasyonu kurmak istemesi durumunda bu kapasite hızla dolar. Bu yüzden çok daireli yapılarda ortak bir yük yönetim sistemi planlamak, tek tek bağımsız kurulumlardan daha sürdürülebilirdir. Ölçüm ve faturalandırma için ayrı sayaç veya ünite içi ölçüm kullanılır.

Yük yönetimi, şarj ünitesinin evin toplam tüketimini izleyerek şarj akımını otomatik ayarlamasıdır. Örnek: ana sigortanız 40 A ve evde ocak, çamaşır makinesi ve klima birlikte çalışıyorsa, ünite şarj akımını geçici olarak düşürerek ana sigortanın atmasını önler; yükler azalınca tekrar tam akıma çıkar. Mevcut abone gücünüz sınırdaysa bu özellik neredeyse zorunludur — alternatif, abone gücünü artırmaktır ve bu hem başvuru hem maliyet demektir. Çok üniteli kurulumlarda (site otoparkı) ise üniteler arası yük paylaşımı yapan sistemler kullanılır.

Sıra genel olarak şöyledir: (1) mevcut abone gücü ve pano kapasitesinin değerlendirilmesi; (2) gerekiyorsa güç artırımı veya trifazeye geçiş için dağıtım şirketine başvuru; (3) site/apartman ise yönetim kararı; (4) tesisat projesi ve malzeme seçimi (kesit, koruma, ünite); (5) yetkili kişilerce kurulum; (6) topraklama ölçümü ve koruma testleri; (7) devreye alma. Adımların ayrıntısı ve istenen belgeler dağıtım bölgesine, yapı türüne ve seçilen güce göre değişir. Süreç için: elektrik projesi onay süreci.