Elektrikçiler İçin Stok Yönetimi ve Tedarik Sistemi

Ayrım kullanım sıklığına göre yapılır, ürünün ucuz veya pahalı olmasına göre değil. Hızlı dönenler (stoklanır): Klemens, dübel, vida, bant, kablo bağı, uç/yüksük, buat, kasa, standart kesitte kablo, en çok kullanılan priz-anahtar serisi, standart amperde sigorta, yaygın ampul tipleri. Yavaş dönenler (stoklanmaz veya çok az): Büyük kesitli kablo, özel armatürler, kontaktör ve termik röle, parafudr, özel IP sınıflı ürünler. Hiç stoklanmayanlar: Proje bazlı özel siparişler, tek seferlik ürünler, pano tipleri. Belirleyici soru şudur: "Bu ürün ayda kaç kez lazım oluyor?" Ayda birkaç kez ise stoklanır; ayda birden az ise tedarikçiden çekilir. Bkz. taahhüt maliyet hesabı.

Üç bilgiyle: (1) Aylık ortalama kullanım — geçmiş alım ve kullanım kayıtlarınızdan. (2) Tedarik süresi — sipariş verdikten kaç gün sonra elinizde oluyor? (3) Emniyet payı — ani iş veya tedarik gecikmesi için. Mantık şudur: minimum seviye, tedarik süresi boyunca tüketeceğiniz miktarın üzerinde olmalı; o seviyeye düşünce sipariş verilir ve mal gelene kadar iş durmaz. Kritik nokta, bu seviyeyi yazılı tutmaktır — "azaldı galiba" ile çalışıldığında ya iş durur ya gereksiz stok birikir. Tedarikçinizin teslim süresi kısaysa minimum seviye düşer; bu yüzden hızlı tedarik, doğrudan stok maliyetinizi azaltır.

Araç stoğu, depo stoğundan ayrı yönetilmelidir; ikisi karıştığında sayım güvenilirliğini kaybeder ve "var sanıyordum" durumları başlar. Pratik yöntem: (1) Araç için sabit bir liste belirleyin — her işte lazım olan kalemler ve adetleri. (2) Haftalık tamamlama yapın: hafta başında liste kontrol edilir, eksikler depodan tamamlanır. (3) Kutulama ve etiketleme — kalem bazında ayrı kutular; görsel olarak eksik hemen fark edilir. (4) İş sonu boşaltma — projeden artan malzeme araçta bırakılmaz, depoya döner ve kayda geçer. Araçta biriken malzeme, hem sayımı bozar hem kaybolur. Ayrıca araçtaki malzeme de bağlı sermayedir; listeyi gereğinden geniş tutmak maliyet üretir.

Kablo, elektrikçi stoğunun en büyük tutarlı ve en dikkat gerektiren kalemidir; üç sebeple: (1) Fiyatı oynaktır (bakıra ve kura duyarlı) — fazla stok hem fırsat hem risktir. (2) Kesilmiş kablo iade edilemez — yanlış alım doğrudan zarardır. (3) Yer kaplar ve taşınması zordur. Pratik yaklaşım: en çok kullanılan iki-üç kesit için makara bulundurun (tipik konut işlerinde kullanılan kesitler), diğerlerini proje bazında çekin. Makara üzerinde kalan metrajı yazılı takip edin — sayım yapmadan "yeter herhalde" demek en sık yaşanan hatadır. Ayrıca artan kısa parçaları ayrı bir yerde toplayın ve küçük işlerde değerlendirin. Bkz. kablo standartları.

Rafta bekleyen malzeme, kasada bekleyen para demektir ve dört ayrı maliyet üretir. (1) Bağlı sermaye: O para başka bir işte kullanılabilir veya finansman ihtiyacını azaltabilirdi. (2) Yer ve düzen: Depo alanı ve düzen tutma emeği. (3) Bozulma ve eskime: Ambalaj yıpranması, ürünün üretimden kalkması, serinin değişmesi — özellikle priz-anahtar serilerinde. (4) Kayıp: Sayımı yapılmayan stokta malzeme kaybolur veya iki kez alınır. Bu yüzden doğru soru "ne kadar stok tutayım" değil, "hangi kalemde stok tutmak gerçekten işimi hızlandırıyor"dur. Hızlı temin edilebilen bir kalemi stoklamak, çoğu zaman kayıptır. Bkz. B2B vade ve cari hesap.

Doğrudan ve ölçülebilir şekilde: tedarikçinin deposu, sizin deponuzun yerine geçebilir. Bunu sağlayan dört unsur: (1) Kısa teslim süresi — teslim süresi kısaldıkça minimum stok seviyeniz düşer; bu, en büyük etkidir. (2) Cari hesap — her alımda ayrı süreç yerine dönemsel mutabakat; küçük ve sık alım yapmak kolaylaşır. (3) Vade — malzemeyi tahsilat öncesi almanızı sağlar, bağlı sermayeyi azaltır. (4) Ürün bulunabilirliği — sürekli çalıştığınız serinin tedarikçide bulunması, sizin stoklamanızı gereksiz kılar. Bu yüzden tedarikçi seçiminde yalnızca birim fiyata bakmak yanıltıcıdır; teslim hızı ve bulunabilirlik, toplam maliyette birim fiyattan daha belirleyici olabilir.